Obserwacja pogody na Antarktydzie

Naukowcy prowadzą badania w ekstremalnych warunkach. By obserwować tworzenie

się chmur kłębiastych, Instytut Meteorologiczny Uniwersytetu Ludwika Maksymiliana w

Monachium (MIM) korzysta np. ze stacji meteorologicznej położonej na wysokości 2965

m n.p.m., w Alpach, na szczycie Zugspitze, najwyższej góry w

Niemczech. Natomiast Federalny Urząd Kartografii i Geodezji (BKG)

uczestniczy w pracach Niemieckiej Antarktycznej Stacji Odbiorczej

(GARS) w O‘Higgins na Antarktydzie. Umieszczono tam radioteleskop,

zapewniający precyzyjne dane na temat tektoniki płyt, czyli dryfu

kontynentalnego. Podczas gdy temperatury na Zugspitze mogą

spaść do -25°C, na Antarktydzie może to być nawet -40°C, przy

czym prędkość wiatru może wynosić do 200 km/h.

Nie można oczekiwać, by naukowiec stale pracował w takich

warunkach. Z tego względu badacze do cyfrowej rejestracji obrazu

stosują technikę video. Lecz jaka kamera video może stale niezawodnie

pracować w tak niskiej temperaturze?

W stacji GARS pierwotnie stosowano kamerę analogową, stale

skierowaną przez okno stacji na radioteleskop. „Działała ona jednak

prawidłowo jedynie wtedy, gdy na zewnątrz było naprawdę jasno,

a okno nie było pokryte śniegiem”, wspomina informatyk Reiner

Wojdziak. Dlatego w bezwietrznym miejscu na zewnętrznej ścianie

stacji zainstalowano kamerę MOBOTIX, która musiała wytrzymać

temperaturę nawet do -40°C.

Kamera jest połączona z siecią LAN stacji i daje obraz w czasie rzeczywistym. Aby

zaoszczędzić na transferze, sieć co około 10 minut wysyła do Internetu aktualny obraz

(http://vlbi.leipzig.ifag.de/ohiggins/ohig-web.jpg). „Od momentu instalacji kamery MOBOTIX

mamy stale dobry kontakt wzrokowy z radioteleskopem i możemy w ten sposób stale

sprawdzać jego działanie”, mówi Reiner Wojdziak. „Z tego rozwiązania jesteśmy naprawdę

zadowoleni.”

Instytut MIM zainstalował kamerę sieciową MOBOTIX w stacji badania środowiska naturalnego

Schneefernerhaus (www.schneefernerhaus.de/camera.jpg), na wysokości 2650 m n.p.m.,

na południowym zboczu Zugspitze. Pochodzący z niej obraz jest wykorzystywany do

analizy mierzonego promieniowania ultrafioletowego. Kolejne rozwiązanie firmy MOBOTIX

umieszczono na platformie obserwacyjnej Niemieckiej Służby Meteorologicznej (DWD)

na szczycie Zugspitze, gdzie nie jest możliwe podłączenie online. W związku z tym

zainstalowano tam minisieć złożoną z komputera z systemem Linux i kamery, która w

sposób ciągły dokumentuje występowanie chmur kłębiastych. W ciągu dnia wykonuje

ona co 5 sekund zdjęcie w formacie jpg. W nocy komputer montuje zdjęcia w film w

formacie mpeg, który jest następnie analizowany w instytucie DWD.