Monitoring budynków

Rośliny, owady i różnorodność ich chemicznej komunikacji stanowią jądro pracy badawczej

w Instytucie Ekologii Chemicznej Maxa Plancka w Jenie. Od 2001 r. Instytut mieści się w

nowym, nowoczesnym budynku w kampusie na Beutenbergu w Jenie. 7400 m2 głównej

powierzchni użytkowej i około 1500 m2 szklarni oraz roczny budżet

wynoszący około 10 mln euro dają 270 naukowcom i pracownikom z

19 krajów możliwość pracy nad najbardziej złożonymi zależnościami

w zakresie ekologii.

Dla Johana Brandenburga, kierownika technicznego Instytutu

Ekologii Chemicznej Maxa Plancka, zabezpieczenie budynku

ma niezwykle wysoki priorytet: „W naszej placówce badawczej

znajdują się liczne drogie urządzenia, kosztujące do 2 mln euro,

bez których nie moglibyśmy wykonywać naszej pracy. Dodatkowo

budynek leży nieco na uboczu, jest dostępny ze wszystkich stron i

przez to może być interesujący dla wandali i włamywaczy.”

Prawie przez trzy lata budynek był chroniony. „Jednak nie byliśmy

w stanie zapewnić zadowalającego stałego nadzoru. Ochrona nie

może być równocześnie we wszystkich punktach newralgicznych”,

wyjaśnia Johan Brandenburg. „Było dla nas jasne, że cele związane

z ochroną można zrealizować wyłącznie za pomocą wydajnego

systemu kamer.”

Badano różne rozwiązania, porównywano wydajność i cechy.

Usługodawca z branży komunikacyjnej, sieci i zabezpieczeń, firma

Telegant (www.telegant.de), zaprezentowała wtedy MOBOTIX

M10-DN, sieciową podwójną kamerę dzień/noc, dającą obraz

wysokiej rozdzielczości. „Dla nas były to dokładnie to, czego

potrzebowaliśmy do pełnego monitorowania naszego budynku”,

przypomina sobie Johan Brandenburg. „Należało jednak rozwiązać

cały szereg zadań”.

Kamery miały po pierwsze służyć odstraszaniu i prewencji, po

drugie zaś – w razie wykroczenia konkretny dać szybko obraz, z

którego pomocą można z powodzeniem ścigać sprawców. „Jeśli

jednak kamery stale prowadzą zapis, wymaga to wiele pamięci, a

ponadto można godzinami szukać zdarzenia”, wyjaśnia kierownik

techniczny. „Wreszcie kamery nie mogły być skierowane na stanowiska pracy, gdyż

pracownicy czuliby się kontrolowani.”