Max-Planck-Institut für Chemische Ökologie

Bezpieczeństwo badań

Rośliny, owady i różnorodność ich chemicznej komunikacji stanowią jądro pracy badawczej w Instytucie Ekologii Chemicznej Maxa Plancka w Jenie. Od 2001 r. Instytut mieści się w nowym, nowoczesnym budynku w kampusie na Beutenbergu w Jenie. 7400 m2 głównej powierzchni użytkowej i około 1500 m2 szklarni oraz roczny budżet wynoszący około 10 mln euro dają 270 naukowcom i pracownikom z 19 krajów możliwość pracy nad najbardziej złożonymi zależnościami w zakresie ekologii.

Dla Johana Brandenburga, kierownika technicznego Instytutu Ekologii Chemicznej Maxa Plancka, zabezpieczenie budynku ma niezwykle wysoki priorytet: „W naszej placówce badawczej znajdują się liczne drogie urządzenia, kosztujące do 2 mln euro, bez których nie moglibyśmy wykonywać naszej pracy. Dodatkowo budynek leży nieco na uboczu, jest dostępny ze wszystkich stron i przez to może być interesujący dla wandali i włamywaczy.”

Prawie przez trzy lata budynek był chroniony. „Jednak nie byliśmy w stanie zapewnić zadowalającego stałego nadzoru. Ochrona nie może być równocześnie we wszystkich punktach newralgicznych”, wyjaśnia Johan Brandenburg. „Było dla nas jasne, że cele związane z ochroną można zrealizować wyłącznie za pomocą wydajnego systemu kamer.”

Badano różne rozwiązania, porównywano wydajność i cechy. Usługodawca z branży komunikacyjnej, sieci i zabezpieczeń, firma Telegant (www.telegant.de), zaprezentowała wtedy MOBOTIX M10-DN, sieciową podwójną kamerę dzień/noc, dającą obraz wysokiej rozdzielczości. „Dla nas były to dokładnie to, czego potrzebowaliśmy do pełnego monitorowania naszego budynku”, przypomina sobie Johan Brandenburg. „Należało jednak rozwiązać cały szereg zadań”.

Pełny monitoring: budynek Instytutu Ekologii Chemicznej Maxa Plancka w Jenie.

Kamery miały po pierwsze służyć odstraszaniu i prewencji, po drugie zaś – w razie wykroczenia konkretny dać szybko obraz, z którego pomocą można z powodzeniem ścigać sprawców. „Jeśli jednak kamery stale prowadzą zapis, wymaga to wiele pamięci, a ponadto można godzinami szukać zdarzenia”, wyjaśnia kierownik techniczny. „Wreszcie kamery nie mogły być skierowane na stanowiska pracy, gdyż pracownicy czuliby się kontrolowani.”

„Jednak dla kamer MOBOTIX nie były to problemy nie do rozwiązania”, mówi Michael Hellmich, kierownik techniczny technik sieciowych w firmie Telegant. „Kamery są wyposażone w diody LED, które zaczynają świecić w przypadku poruszenia w polu widzenia i już przez to działają odstraszająco. Dzięki wygodnemu sterowaniu zdarzeniowemu kamera rejestruje tylko wtedy, gdy w uprzednio zdefiniowanych polach stwierdza ruch. W ten sposób można szybko znaleźć zdarzenia i zaoszczędzić na pamięci.”

Jednak ze względów bezpieczeństwa nie można było uniknąć skierowania kilku kamer na okna, za którymi pracują pracownicy Instytutu. „Znaleziono jednak rozwiązanie”, wyjaśnia Michael Hellmich. „Dzięki kamerze MOBOTIX możliwe jest wyłączenie – bez szkody dla bezpieczeństwa – odpowiedniej części obrazu lub sprawienie, że nie można jej rozpoznać. Dzięki temu żaden z pracowników nie musi czuć się obserwowany.”

Aby w całości zabezpieczyć rozległy budynek, zainstalowano 32 kamery MOBOTIX M10-DN, podłączone do czterech sieci LAN. Z kolei te są ze sobą połączone za pomocą „kręgosłupa” z włókna szklanego. Oprócz zintegrowanej z kamerami pamięci pierścieniowej również serwer przejmuje funkcję zapisu.

Czy Instytut jest zadowolony z rozwiązania w zakresie monitoringu? „Kamery IP działają dopiero od sześciu tygodni i aktualnie są jeszcze w fazie prób”, odpowiada Johan Brandenburg. „Jednak jestem pewien, że znaleźliśmy w MOBOTIX optymalny system.”

Oryginalne zdjęcia z kamer MOBOTIX: ostry obraz w dzień i w nocy.